"Ze was uniek en onherhaalbaar. Er was niemand zoals zij, niet voor en niet na haar tijd. Wat zij heeft nagelaten, voedt opeenvolgende generaties Polen." - Monika Borkowska in een artikel op DlaKultury.pl
Over De Zwarte Engel
De Zwarte Engel is een muziektheatervoorstelling door Dookje Engelhard (bekend van Meiden van Los) en Ewa Chojecka. Zij nemen je mee op een temperamentvolle, humoristische en muzikale trip met (hertaalde) liedjes van kleinkunstlegende Ewa Demarczyk: dé trots van Polen. Terwijl Demarczyk in Europa in één adem werd genoemd met Brel, Piaf en Aznavour, bleef ze in Nederland een onbekende. Nu is het tijd voor het Nederlandse publiek om haar werk te ontdekken.
Door middel van Demarczyks liedjes, geven Engelhard en Chojecka een uniek kijkje in het leven van een Pools-Nederlandse voormalig vluchtelinge, die volledig inburgerde in het Nederlandse leven. Chojecka verloor onderweg de connectie met haar vaderland, maar kun je je roots wel verloochenen, hoe graag je dat ook wilt?
Met een flinke dosis humor, die het publiek van Dookje Engelhard van meiden van LOS gewend is, met beelden, (waargebeurde) verhalen en scherpe sketches onderzoeken de makers Chojecka’s bi-culturele achtergrond. Ze pogen de kloof tussen twee werelden te dichten, waarbij ze onderweg het Nederlandse bureaucratische inburgeringsproces liefdevol fileren. Daarmee bieden ze op muzikale wijze een uniek kijkje in het leven van een vernederlandste en 'doorgewinterde' vluchtelinge.
Let op: in deze voorstelling is de voertaal Nederlands.
De Zwarte Engel wordt mogelijk gemaakt door Stichting Pools Podium.
De muziek van een onbekende legende
Ewa Maria Demarczyk, Krakau, 1941-2020, was een Poolse zangeres, over het algemeen geassocieerd met het gezongen poëziegenre en het beroemde Piwnica pod Baranami cabaret. Demarczyk werd erkend als een van de meest getalenteerde en charismatische zangeressen in de geschiedenis van de Poolse muziek. In Frankrijk noemde men haar zelfs de nieuwe Edith Piaf.
Op de Wikipedia-pagina van Bruno Coquatrix, van 1954 t/m 1979 de baas van de grootste concertzaal van Europa Olympia (Parijs), wordt Ewa Demarczyk in één adem genoemd met grootheden als Aznavour, Piaf, Brel en Bécaud. Toch heeft Ewa Demarczyk, die de hele wereld rondreisde met haar muziek, niet de wereldberoemdheid bereikt die haar Poolse bijnaam "de Poolse Edith Piaf" deed vermoeden.
De Poolse vluchtelinge Ewa Chojecka, geboren in Warschau in 1984 en op 3-jarige leeftijd naar Nederland gevlucht, vond de trots van haar roots terug in Ewa Demarczyk:
“Zij is degene waardoor ik m’n Poolse achtergrond heb toegelaten. Ze maakte me voor het eerst trots om Poolse te zijn. Ik dacht: waarom kent niemand dit in Nederland? Dit is schitterend. Demarczyk ging voor de kunst en niet voor de roem. Door haar te zien als een stukje van mezelf, kan ik ook trots zijn op mijzelf als Poolse Nederlander."
Daarom is het nu tijd om Ewa Demarczyk, en daarmee een stukje Poolse cultuur, muziek, dichtkunst en literatuur, naar Nederland te halen.
Waarom moet je dit zien?
Ewa Demarczyk, de ‘Edith Piaf uit het Oostblok’, verdient een podium in Nederland. Deze voorstelling brengt haar muziek tot leven met Nederlandse hertalingen van de Poolse songteksten. Nooit eerder is de muziek van Demarczyk in een Nederlandse hertaling naar het podium gebracht.
De Zwarte Engel is meer dan een voorstelling; het is een streven naar verbinding in een tijd van toenemende polarisatie. Een streven naar begrip voor 'de ander'. Muziek is universeel en verbindt in deze voorstelling Nederland met Polen door de samenwerking tussen Dookje Engelhard, een nuchtere Nederlandse cabaretière, en Ewa Chojecka, een Poolse Nederlander met een immigrantengeschiedenis.
De Zwarte Engel wordt daarmee een reis door de muziek van Ewa Demarczyk én de immigratie-ervaringen van Ewa Chojecka, aangevuld met het scherpe inzicht van de nuchtere Dookje Engelhard. Een must-see voor mensen (die iemand kennen) met een Poolse achtergrond, voor theater- en kleinkunst liefhebbers, en voor iedereen die gelooft in de kracht van culturele verbinding. Immigranten verrijken ons land, en deze voorstelling omarmt dat idee volledig.
